De leges voor begraven 2010 in zwolle is bekend
December 19th, 2009 | Algemeen | No Comments »
De leges voor begraven 2010 in zwolle is bekend
Archive for December 19th, 2009
Snel kijken bij website uitvaartinformatie
December 19th, 2009 | Algemeen | No Comments »
Hoofdmenu
Teakmonument.
December 19th, 2009 | Algemeen | No Comments »
Teakmonument.
Maarten en Maura Verhoef hebben een onderneming die teakhouten monument verkoopt.
Op het gebied van houten monumenten bieden zij als eerste in Nederland een betaalbaar en duurzaam alternatief voor een klassieke grafsteen.
Neem eens rustig een kijkje op de site en laat u verrassen door de mogelijkheden.
Moederdag in het crematorium
December 19th, 2009 | Algemeen | No Comments »
Moederdag in het crematorium
De grote foto is van de tentoonstelling ‘Ik R.I.P.’ met onder meer workshops als ‘Maak een grafkist voor je geliefde’. foto GPD/Cynthia Boll
,,Ik wil in een witte kist met daarop bloemen en een foto zodat mensen zich zullen herinneren wie ik was.” De top tien van uitvaart- en rouwliederen bevat allang geen klassiekers meer en op de her en der georganiseerde uitvaartbeurzen is te zien dat de dood mee verandert met de samenleving. Oude gebruiken krijgen een nieuwe jas en ritueelbegeleiders, rouwclowns en rouwdansers doen hun intrede.
De vrouw, met wie Laurentius ruim 35 jaar was getrouwd, overleed na een ziekbed van een jaar. Ze verzorgden haar thuis. In de armen van haar geliefden blies zij daar de laatste adem uit. Haar lichaam werd gewikkeld in een laken. Zolang zij boven aarde stond, werd er een wake bij haar gehouden. Intimi, familie en vrienden en zelfs buren deden daaraan mee.
Daarna werd zij ter aarde besteld op een begraafplaats dichtbij in de stad. Laurentius zelf hanteerde de spade om haar rustplaats te delven. Als het even kan, brengt hij een bezoek aan het graf. Thuis boven de keukentafel hangt haar foto in de serene omlijsting van een witte doek, daaronder een vaas met tulpen.
Dit is slechts één voorbeeld van de groeiende veranderingen in rituelen rondom het sterven en de dood. Sinds een jaar of tien zoeken mensen grootschaliger naar nieuwe manieren om vorm te geven aan een afscheid, bevestigt de Kampense uitvaartondernemer Brenda Siebrand-Koper , auteur van het boek Leven doe je op je eigen manier / afscheid nemen ook (uitg. Kok, 2009).
Dat komt doordat ze steeds meer en in groter verband losraken van kerk en God en doordat ze het collectieve standaardritueel kwijtraken. ,,Vroeger hield je vast aan de gebruiken van de kerk en de gemeenschap, nu wordt meer gelet op individuele wensen en willen de mensen graag zelf een stempel drukken op het rouwritueel.” Ook gelovige mensen, al dan niet lid van een kerk of gemeente, gaan vaak anders om met hun overledene en verlaten de gangbare paden van afscheid en rouw.
Minimausolea
De begraafplaatsen in Nederland ontwikkelen mee. Waar ze vrij recent nog het toonbeeld waren van keurig aangeharkte paden met aan weerszijden grafzerken met bijna voorspelbare teksten, vind je nu veel variatie. Op de nieuwere gedeelten van begraafplaatsen zijn digitale herdenkingspanelen te vinden waar met een druk op de knop informatie verschijnt over de overledene. Er zijn glazen grafstenen, met ingegraveerde poëtische herinneringen – de graven worden weer monumenten, haast kunstwerken en minimausolea.
Begrafenissen, uitvaarten en crematies krijgen inhoudelijk een ander karakter. Nog niet zo lang geleden ging het over het zielenheil van de overledene. Nu wordt er op allerlei manieren persoonlijk en begrijpelijk teruggeblikt met behulp van in memoriams en filmpjes van de overledene om te laten zien wat hij of zij voor de nabestaanden heeft betekend. Brenda Siebrand ervaart dat als ,,best lastig”. ,,Mensen geven aan dat het afscheid persoonlijk moet zijn, maar weten daar vervolgens niet goed handen en voeten aan te geven.” In die leemte voorziet haar boek. Ze wijst op de communicatie die in het ritueel besloten ligt. ,,Ik ga erover in gesprek. Een ritueel drukt een gevoel uit. De boodschap van het ritueel moet aankomen bij de ontvanger. Dat betekent dat je bij een begrafenis waar veel tachtigplussers zullen zijn, geen rouwdans moet laten uitvoeren, want dat werkt niet.”
Bronvermelding www.nd.nl/artikelen/2009/december/18/moederdag-in-het-crematorium
